Neem jij al verantwoordelijkheid voor je eigen blauwe plekken?

Laatst gebeurde het me weer: ik had iemand geraakt en die reageerde erg heftig. Diegene werd geraakt in een diepe pijn. En wat gebeurde er: die ander ging proberen mij pijn te doen. Maar dat werkt echt niet meer. Sterker nog, dat is echt niet meer de bedoeling nu we leren leven in een nieuw tijdperk waarin eigenaarschap over wat jij voelt voorop staat.

Ik zal je uitleggen waarom dat niet meer kan. Stel je hebt een blauwe plek opgelopen op je rechterschouder. En je gaat met een vriend hardlopen. Hij geeft je een klopje op je schouder en je roept meteen: au! Geef je hem dan de schuld van je pijn? Vast niet. Hij kon immers niet weten dat je daar een blauwe plek hebt?

Zo is het ook met innerlijke pijn, dat is ook zo’n blauwe plek: iemand zegt of doet iets en je wordt geraakt in je innerlijke pijn. Is het dan de schuld van de ander dat jij je pijn voelt? Nee. Het is juist goed dat je de pijn voelt. Want als je hem voelt kun je onderzoeken waar die pijn voor staat of wellicht kun je zelfs nog een laagje dieper en naar de oorzaak van de pijn. En als je daar bent kun je de pijn zelfs oplossen! En dan verdwijnt de pijn echt. Dan heb je geen blauwe plek meer waar een ander, per ongeluk, op kan drukken. En dan hoef je je ook niet te richten op de ander die jou geraakt heeft en te proberen diegene weer op een blauwe plek te raken.

Deze metafoor staat voor de pijn die in je ego ligt opgeslagen en die de grond is voor een verdedigingsmechanisme. Als jij in staat bent die diepliggende pijn op te lossen, los je als het ware je patroon en dus een laag van je ego op. Soms kan die diepliggende pijn in je ogen als volwassene maar een heel klein incident kan zijn geweest. Dat incidentje kan wel al je hele leven zorgen voor een blauwe plek!

En verantwoordelijkheid nemen voor je eigen leven, uit het slachtofferschap, gaat voor mij over dit: eigenaarschap nemen over je eigen pijnstukken én ze oplossen. Iedereen en alles wat je raakt kun je benutten om pijn op te lossen en zo steeds meer vrij te worden van ego en je natuurlijke zelf gaan leven! En ja, ik weet dat dat niet altijd even makkelijk is. Uit eigen ervaring weet en voel ik dat ik door het opruimen van steeds meer blauwe plekken ik ook steeds minder raakbaar ben. Daarmee word ik een leuker liefdevoller mens. Eerst en vooral naar mezelf en daarmee ook voor anderen!

Dus sta op en start voor jezelf de grote blauwe plekken opruim-actie. Zodat je meer en meer innerlijke pijn bewust bent en oplost. Zodat ook jij steeds minder raakbaar bent en dan je natuurlijke zelf kunt gaan leven!