Gemma’s blog: Mijn huis

Inmiddels is het november, de tijd dat ik mijn huis moet verlaten nadert met rasse schreden. Hoewel ik al lange tijd wist dat ik moest vertrekken voelt het toch heel vreemd. Vorig jaar trok ik hier in, een nieuwe plek, tijdelijk maar van wat langere duur dan de voorgaande oplossingen. Ik wist het niet zeker, maar ik voelde uit de glimlach op mijn gezicht dat dit de plek was waar ik moest en mocht zijn. Ik leerde mezelf hier wel kennen op een nieuwe manier. Ik leerde wat het betekende om te zijn… op een plek die ik zelf veilig had gemaakt. Ook al was er steeds de dreiging van vertrek. Toen in januari dit jaar de eerste huizen werden gesloopt voelde ik dat en mijn huis ook. Mijn huis voelde het in de trillingen van de aarde. Ik voelde het in mijn lijf… trillingen, onzekerheid. Ik werkte aan dat wat in mij geraakt werd in dit proces en had er vervolgens alle vertrouwen in dat ik in de zomer een nieuwe vaste plek zou hebben. Juni kwam en ging, juli ook. Met verbazing keek ik achterom: hoe kan dit nou? Ik heb toch zo sterk gevoeld dat mijn nieuwe huis er in juli zou zijn, dat ik dan zou gaan verhuizen.

Maar kennelijk had mijn voorgevoel, mijn intuïtie me in de steek gelaten. Ik kon me daar niet bij neerleggen en ging op zoek naar de reden in mezelf waarom het huis er toch nog niet was. En ik kwam steeds weer iets tegen: ik verdien het niet, ik mag het niet…. En dat gaat allemaal over dat ik niet het huis wat ik graag wil zou mogen hebben van een deel van mezelf. Pfff… stevig werk aan de winkel. Of kan het ook makkelijk en stromend?

Ik doe een meditatie uit de training Morphogenesis die gaat over manifesteren vanuit hogere trilling. En ik voel het huis om me heen als ik mijn trilling aanpas aan die van het huis en omgekeerd. Er is rust en vrede, er is liefde. Ik ben er echt helemaal thuis gekomen. Door deze beelden in de meditatie heb ik weer meer vertrouwen dat mijn huis er is en dat ik het alleen nog hoef te zien.

In november gaat op de 13e een energie poort open die gaat over manifestatie. Dus bij mij weer alle hoop omhoog. Mijn nieuwe huis…. zou het zich nu de poort van manifestatie vandaag opent ook concreet in de materie verschijnen? Ik wens het mezelf toe! En ik dank iedereen die tot nu toe met steun, suggesties en aanbiedingen is gekomen! Er is daardoor in ieder geval beweging en dat voelt fijn. Ik heb al een aantal opties bekeken maar die leidden nog niet tot mijn huis waar ik helemaal ja tegen kan zeggen. En daar ga ik nog steeds voor!
Er is mogelijk een tijdelijke oplossing…. Dus ik wacht, weliswaar ongeduldig maar met meer vertrouwen, af wat er op mijn pad komt.

Er was een tijdje nog hoop dat de huizen pas in maart leeg hoefden te zijn. Maar die hoop verdween toen ik de opzegging kreeg van dit huis: 4 januari sleutel in leveren! In eerste instantie raakte ik helemaal in paniek. Het gaat nu echt gebeuren. Ik heb me een dag heel rot gevoeld en de paniek en angst er helemaal laten zijn. De dag erna ging het een stuk beter! Mooi toch, dat als ik er doorheen ga, het op gaat lossen.

De ene dag heb ik vertrouwen, ook omdat er dan weer een aanbod voorbij komt. De andere dag voel ik me niet fijn, want het aanbod was niet of helemaal niet passend. Of de ander nam een andere beslissing. Ik zit dus nog steeds in mijn huisje en realiseer me dat ik verdrietig ben dat ik hier weg moet en dat dit mooie huisje verdwijnen gaat. Ik laat het verdriet toe.

Ik schreef daarna op Facebook het volgende:
“Ongelofelijk wat er gebeurt nu ik weer een stuk in mezelf heb geheeld voor het manifesteren van een huis. Ik heb mijn baarmoeder (punt van creatie en nu ik die grotendeels heb schoongemaakt van pijn en verdriet werkt dat ook weer) verbonden met het pad van licht van mijn voeten (en mijn zon in de aarde) naar mijn nieuwe huis. Komen er vanzelf weer nieuwe opties voorbij! Ik heb ook 2x nee gezegdomdat het huis, de plek, de condities niet klopten.”

En vervolgens kreeg ik dit bericht van het universum:
By embracing uncertainty with regard to the “hows” of dream manifestation, Gemma, and allowing it, not fearing it, you actually increase my options for blowing your dear, sweet mind.
Yeah, this is good. Really good.
Ca-pow,
The Universe

Ik heb een happy dag vandaag, vol blijheid en vertrouwen! Zondag weer n huis kijken…. we will see!!

Nou dat huis van zondag…… dat was het niet voor mij. Ik kreeg een hele reeks nee’s en ik voelde me kalm van binnen. Ik kon duidelijk en helder nee zeggen. En nu is er niets meer over… geen aanbod. Ik word nog meer gevraagd om het “hoe” los te laten en te vertrouwen, maar jeetje…. 4 januari komt zo dichtbij!

Ik gun mezelf een vloeiende oplossing, zonder hard werken en vol liefde!