Twee hernia’s: zelfbewustzijn
bij fysieke klachten

Dit is een verhaal over Zelfbewustzijn en hoe dat van invloed kan zijn op fysieke klachten.
Dit jaar kregen 2 mannen een hernia. Beiden gingen er op een heel verschillende manier mee om en de uitkomst is dan ook zo goed als tegengesteld. Hun omstandigheden zijn verder vergelijkbaar: beiden werken ze, hebben een gezin met 3 jonge kinderen, een partner die ook parttime werkt.

Hernia als begeleider
De eerste man ging toen de klachten sterker werden naar de huisarts. Hij is opgevoed in de antroposofie. Daarin wordt bij fysieke klachten altijd holistisch gekeken: wat zegt het hele systeem van deze mens: lichaam, geest en ziel over deze klacht.
Hij had al meteen door dat er inderdaad een duidelijke boodschap in zat. Bij de fysiotherapeut kwam het antwoord: ik maak mezelf nog steeds klein, kleiner dan de ander. Hij trok letterlijk zijn schouders in, kromde zijn rug en maakte zijn lichaam kleiner.
Hij begon meteen met toepassen van dit inzicht: hij maakte zijn lichaam groter, stelde zich voor dat hij net zo groot was als de ander en dat hij recht had op zijn ruimte. Samen met de behandeling van de fysiotherapeut ging het al snel beter.

En iedere keer dat hij zijn rug voelde opspelen vroeg hij zichzelf: waar maak ik me klein? En waarom? En telkens kreeg hij meer inzicht in de momenten waarop hij dat deed en doet. Hoe groter hij zichzelf liet zijn, hoe meer ruimte hij in nam als hij met anderen was, hoe sneller zijn klachten verminderden. Hij beseft dat hij ook fysiek bewust en gedisciplineerd de oefeningen van de fysiotherapeut moet doen om zijn rug goed te krijgen. Maar zoals hij zelf zegt:” ik zie de hernia als een begeleider, niet als een lastige storing”.  

Hernia als probleem
De tweede man heeft zich de laatste jaren vooral gericht op ayurveda. Een leef- en geneeswijze die ook voorstaat dat een mens zijn gezondheid kan beïnvloeden door te letten op voeding, leefwijze. Hij mediteert dagelijks.
Toen de klachten begonnen was hij eerst boos op zijn lichaam. Hij probeerde het te ontzien, in meditaties te onderzoeken waar het door kwam. En hij wilde dat zijn lichaam het zelf oploste.
Toen het steeds erger werd ging hij naar de huisarts. Die legde hem uit wat het hernia protocol was. Eerst een aantal weken pijnmedicatie. Met deze medicijnen zou het lichaam kunnen ontspannen en daarmee wellicht het probleem zelf oplossen. De tweede stap, als de medicijnen niet werkten, een injectie om de zenuw te verdoven zodat de pijn zou worden onderdrukt en daarmee mogelijk het lichaam het zelf laten oplossen. En als laatste mogelijkheid een operatie. Hij besloot deze richting te volgen, omdat de pijn bijna niet leefbaar was.
De pijnmedicatie hielp niet, dus de dosis werd steeds verder verhoogd tot de maximale dosis. Hij vond het vreselijk maar had in zijn beleving geen andere keuze.
Hij probeerde wel alternatieve therapieën, maar die leken weinig te doen.

Ook ging hij verder met het onderzoeken waarom dit nu gebeurde. Tijdens sessies ontdekte hij in ieder geval dat hij zijn hele leven vooral heel veel geeft aan en zorgt voor anderen. Zijn eigen wensen en verlangens komen altijd op de laatste plaats. Luisteren naar zijn gevoel vond hij ook moeilijk. Met deze thema’s wilde hij serieus aan de slag,maar….. in het dagelijks leven bleek dit zo eenvoudig nog niet.
De pijn bleef en hij kon niet meer slapen, nauwelijks functioneren. De medicatie voelde ook niet goed in zijn lichaam en deed niet wat nodig was. Hij werd wanhopig.

Tijdens een opleidingsdag van Gewoon Bewust ontdekte hij zelf dat het echt nodig was om voor zichzelf te gaan zorgen. En daarnaast het zorgen voor het gezin te delen met zijn vrouw en anderen om hem heen. Ook kreeg hij meer beheer over het zelfgenezend vermogen van zijn lichaam. Een opluchting voor hem. Het betekende wel dat hij nu eerst en vooral voor zichzelf moest gaan zorgen en dat was nog een uitdaging met zijn taken in het gezin!
Uiteindelijk besloot hij te gaan voor de injectie en dat hielp in ieder geval tegen de pijn. Daardoor kon hij ontspannen, weer slapen. De medicatie werd afgebouwd en hij werd steeds helderder. Hij ontdekte hoe moe hij was en alle opgebouwde spanning komt er nu uit: hij slaapt heel veel en moet ook overdag zijn rust nemen. Aandacht geven aan wat hij nodig heeft, elke stap en handeling toetsen aan het gegeven: klopt dit voor mij, of doe ik het voor een ander.

Zelfbewustzijn als steun
Zoals je in dit voorbeeld kunt lezen kan zelfbewustzijn een grote steun zijn. Je lichaam is een instrument om je te laten ervaren dat er iets in jou aandacht wil, dat er een blokkade is of dat je niet goed voor jezelf zorgt. Het lichaam geeft een signaal en hoe eerder, sneller je dit verstaat hoe eerder je actie kunt ondernemen en dus je lichaam weer laten ontspannen.

Mijn beleving
Ik wil graag benoemen dat ik dit verhaal schrijf vanuit mijn beleving en van wat ik heb gehoord in hun verhalen. Daar waar dit mogelijk niet strookt met hun eigen beleving zegt dat slechts iets over mijn waarneming. En het is geen oordeel over welke handelwijze juist is. Het gaat allemaal om bewustwording en ieder doet dat op zijn/haar eigen manier en binnen zijn/haar vermogens.